Ulubione
  1. Strona główna
  2. NASI LEGIONIŚCI Studenci i absolwenci SGH w Legionach Polskich

NASI LEGIONIŚCI Studenci i absolwenci SGH w Legionach Polskich

39,00 zł
35,10 zł
/ szt.
Oszczędzasz 10 % ( 3,90 zł).
Autor: Paweł Tanewski
Kod produktu: 978-83-8030-257-0
39,00 zł
35,10 zł
/ szt.
Oszczędzasz 10 % ( 3,90 zł).
Dodaj do ulubionych
Łatwy zwrot towaru w ciągu 14 dni od zakupu bez podania przyczyny
NASI LEGIONIŚCI Studenci i absolwenci SGH w Legionach Polskich
NASI LEGIONIŚCI Studenci i absolwenci SGH w Legionach Polskich

 

e-book do wypożyczenia lub zakupu na stronie:

https://www.ibuk.pl

 

[[[separator]]]

 

W 100. rocznicę odzyskania niepodległości wiele osób i instytucji podejmuje różne inicjatywy dla jej uczczenia. Uczeni, publicyści, wydawcy, twórcy filmów i przedstawień pragną przypomnieć wydarzenia sprzed 100 i więcej laty, które przyczyniły się do odzyskania niepodległości. Żyjemy w czasach, gdy kształtowanie świadomości historycznej nabiera dużego znaczenia. W nurt ten włącza się również Szkoła Główna Handlowa w Warszawie. Wyższe uczelnie ze swym potencjałem badawczym i materialnym, ale też własną historią, bardzo interesującą, a nieraz zupełnie nieznaną, mogą odegrać istotną rolę w kształtowaniu postaw społecznych. Bogactwo środków przekazu sprawia, że wiedza musi być oparta nie tylko na rzetelnych badaniach naukowych. Powinna być przekazywana w sposób efektowny, atrakcyjny w odbiorze, a jednocześnie skłaniający odbiorcę do refleksji i wyciągania własnych wniosków, stanowiących inspirację do podejmowania samodzielnych działań.

Szkoła Główna Handlowa powstała przed ponad 100 laty. Założona w roku 1906 przez Augusta Zielińskiego (1861-1908) - ekonomistę, wykładowcę wyższych zakładów naukowych i przedsiębiorcę, zaczęła kształcić buchalterów i handlowców na poziomie wyższym. Z czasem rozwinęły się w niej nauki ogólnoekonomiczne i społeczne, a czas studiowania wyraźnie się wydłużył. Trafiała do niej młodzież wywodząca się zwykle ze średniozamożnych środowisk mieszczańskich, obdarzona różnymi temperamentami i zdolnościami. Wśród tej młodzieży, w pierwszych latach istnienia uczelni, grupę szczególną stanowili legioniści. Rozpoczynali studia przed pierwszą wojną światową, albo już w czasie trwania wielkiego konfliktu światowego. Niektórzy zdążyli je ukończyć i dopiero wtedy wstępowali do Legionów, inni przerywali studia, by ochotniczo dołączyć do tworzącego się Wojska Polskiego, byli też tacy, którzy odbyli służbę w Legionach i dopiero po ich rozwiązaniu lub zwolnieniu z szeregów, na przykład ze względów zdrowotnych, przychodzili na naszą uczelnię. Tylko część z nich ostatecznie ukończyła studia ekonomiczne, inni jedynie studiowali przez pewien czas. Zmieniały się ich zain­teresowania. Wszyscy jednak współtworzyli uczelnię.

Autor postanowił przypomnieć ich postacie. Służbę w Legionach i w odrodzonym Wojsku Polskim, studia, pracę w Drugiej Rzeczypospolitej, także losy w latach drugiej wojny światowej i po jej zakończeniu. Niestety nie wszystkich legionistów. Zbieżność imion i nazwisk, brak dostępu do niektórych źródeł archiwalnych, wprawdzie zachowanych i przechowywanych, ale wciąż nieudostępnianych nawet dla celów naukowych, także ich bezpowrotne zniszczenie powodują, że ślad po legioniście i studencie naszej uczelni zarazem nieraz urywa się i nawet najbardziej doświadczony badacz może mieć trudności z ustaleniem faktów. Czasem też trudno stwierdzić, czy konkretny legionista rzeczywiście był studentem Kursów Handlowych Augusta Zielińskiego. Ponadto pewne zasoby informacyjne i bazy danych są dopiero przygotowywane. Wykaz legionistów polskich tworzony przez Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku zawiera obecnie około 30 tysięcy nazwisk, podczas gdy liczbę wszystkich legionistów szacuje się na około 65 tysięcy. Ogrom więc jeszcze pracy przed historykami i pasjonatami tematu.

Pisząc biogramy naszych legionistów, opierałem się głównie na zasobach archiwalnych Szkoły Głównej Handlowej, Centralnego Archiwum Wojskowego i Archiwum Akt Nowych. Okazjonalnie korzystałem z archiwów innych instytucji. Wiele czerpałem ze zbiorów Biblioteki Szkoły Głównej Handlowej oraz bogatych zbiorów i opracowań, nieraz wręcz unikatowej wartości, Centralnej Biblioteki Wojskowej.

Pragnę podziękować pracownikom tych instytucji kultury za życzliwość i pomoc w docieraniu do źródeł nie tylko jako autor książki, ale też ich kolega po fachu, kustosz w Bibliotece SGH w Warszawie.

Chciałbym również podziękować Panu inżynierowi Dariuszowi Grabowskiemu z naszej uczelni za elektroniczny retusz wykorzystanych w publikacji fotografii. W pierwszych czterech rozdziałach mających charakter opracowania popularnonaukowego starałem się przybliżyć ogólne tło opisywanych wydarzeń, pewne procesy, które zachodziły w społeczeństwie polskim w XIX wieku i na początku ubiegłego stulecia, natomiast opis wydarzeń militarnych, szczególnie wielkich operacji strategicznych i bitew, ograniczyłem do niezbędnego minimum. Pisząc biogramy naszych legionistów, prowadziłem już typową działalność badawczą, opierając się na zasobach archiwalnych. Zarówno część popularnonaukowa, jak naukowa stanowią podstawę do wniosków, jakie zawarłem w zakończeniu pracy, cechujących pracę naukową.

 

[[[separator]]]

 

Od autora

 

 

Rozdział I

Legiony w epoce porozbiorowej

 

 

Rozdział II

Legiony Polskie 1914-1917

 

 

Rozdział III

Legioniści w Drugiej Rzeczypospolitej

 

 

Rozdział IV

Legioniści w latach drugiej wojny światowej i po jej zakończeniu

 

 

Rozdział V

Biogramy legionistów

 

Zakończenie

 

Bibliografia

 

Źródła ilustracji

 

Opis

Wydanie: I
Rok wydania: 2018
Wydawnictwo: Oficyna Wydawnicza
Oprawa: twarda
Format: B5
Liczba stron: 230

 

e-book do wypożyczenia lub zakupu na stronie:

https://www.ibuk.pl

 

Wstęp

 

W 100. rocznicę odzyskania niepodległości wiele osób i instytucji podejmuje różne inicjatywy dla jej uczczenia. Uczeni, publicyści, wydawcy, twórcy filmów i przedstawień pragną przypomnieć wydarzenia sprzed 100 i więcej laty, które przyczyniły się do odzyskania niepodległości. Żyjemy w czasach, gdy kształtowanie świadomości historycznej nabiera dużego znaczenia. W nurt ten włącza się również Szkoła Główna Handlowa w Warszawie. Wyższe uczelnie ze swym potencjałem badawczym i materialnym, ale też własną historią, bardzo interesującą, a nieraz zupełnie nieznaną, mogą odegrać istotną rolę w kształtowaniu postaw społecznych. Bogactwo środków przekazu sprawia, że wiedza musi być oparta nie tylko na rzetelnych badaniach naukowych. Powinna być przekazywana w sposób efektowny, atrakcyjny w odbiorze, a jednocześnie skłaniający odbiorcę do refleksji i wyciągania własnych wniosków, stanowiących inspirację do podejmowania samodzielnych działań.

Szkoła Główna Handlowa powstała przed ponad 100 laty. Założona w roku 1906 przez Augusta Zielińskiego (1861-1908) - ekonomistę, wykładowcę wyższych zakładów naukowych i przedsiębiorcę, zaczęła kształcić buchalterów i handlowców na poziomie wyższym. Z czasem rozwinęły się w niej nauki ogólnoekonomiczne i społeczne, a czas studiowania wyraźnie się wydłużył. Trafiała do niej młodzież wywodząca się zwykle ze średniozamożnych środowisk mieszczańskich, obdarzona różnymi temperamentami i zdolnościami. Wśród tej młodzieży, w pierwszych latach istnienia uczelni, grupę szczególną stanowili legioniści. Rozpoczynali studia przed pierwszą wojną światową, albo już w czasie trwania wielkiego konfliktu światowego. Niektórzy zdążyli je ukończyć i dopiero wtedy wstępowali do Legionów, inni przerywali studia, by ochotniczo dołączyć do tworzącego się Wojska Polskiego, byli też tacy, którzy odbyli służbę w Legionach i dopiero po ich rozwiązaniu lub zwolnieniu z szeregów, na przykład ze względów zdrowotnych, przychodzili na naszą uczelnię. Tylko część z nich ostatecznie ukończyła studia ekonomiczne, inni jedynie studiowali przez pewien czas. Zmieniały się ich zain­teresowania. Wszyscy jednak współtworzyli uczelnię.

Autor postanowił przypomnieć ich postacie. Służbę w Legionach i w odrodzonym Wojsku Polskim, studia, pracę w Drugiej Rzeczypospolitej, także losy w latach drugiej wojny światowej i po jej zakończeniu. Niestety nie wszystkich legionistów. Zbieżność imion i nazwisk, brak dostępu do niektórych źródeł archiwalnych, wprawdzie zachowanych i przechowywanych, ale wciąż nieudostępnianych nawet dla celów naukowych, także ich bezpowrotne zniszczenie powodują, że ślad po legioniście i studencie naszej uczelni zarazem nieraz urywa się i nawet najbardziej doświadczony badacz może mieć trudności z ustaleniem faktów. Czasem też trudno stwierdzić, czy konkretny legionista rzeczywiście był studentem Kursów Handlowych Augusta Zielińskiego. Ponadto pewne zasoby informacyjne i bazy danych są dopiero przygotowywane. Wykaz legionistów polskich tworzony przez Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku zawiera obecnie około 30 tysięcy nazwisk, podczas gdy liczbę wszystkich legionistów szacuje się na około 65 tysięcy. Ogrom więc jeszcze pracy przed historykami i pasjonatami tematu.

Pisząc biogramy naszych legionistów, opierałem się głównie na zasobach archiwalnych Szkoły Głównej Handlowej, Centralnego Archiwum Wojskowego i Archiwum Akt Nowych. Okazjonalnie korzystałem z archiwów innych instytucji. Wiele czerpałem ze zbiorów Biblioteki Szkoły Głównej Handlowej oraz bogatych zbiorów i opracowań, nieraz wręcz unikatowej wartości, Centralnej Biblioteki Wojskowej.

Pragnę podziękować pracownikom tych instytucji kultury za życzliwość i pomoc w docieraniu do źródeł nie tylko jako autor książki, ale też ich kolega po fachu, kustosz w Bibliotece SGH w Warszawie.

Chciałbym również podziękować Panu inżynierowi Dariuszowi Grabowskiemu z naszej uczelni za elektroniczny retusz wykorzystanych w publikacji fotografii. W pierwszych czterech rozdziałach mających charakter opracowania popularnonaukowego starałem się przybliżyć ogólne tło opisywanych wydarzeń, pewne procesy, które zachodziły w społeczeństwie polskim w XIX wieku i na początku ubiegłego stulecia, natomiast opis wydarzeń militarnych, szczególnie wielkich operacji strategicznych i bitew, ograniczyłem do niezbędnego minimum. Pisząc biogramy naszych legionistów, prowadziłem już typową działalność badawczą, opierając się na zasobach archiwalnych. Zarówno część popularnonaukowa, jak naukowa stanowią podstawę do wniosków, jakie zawarłem w zakończeniu pracy, cechujących pracę naukową.

 

Spis treści

 

Od autora

 

 

Rozdział I

Legiony w epoce porozbiorowej

 

 

Rozdział II

Legiony Polskie 1914-1917

 

 

Rozdział III

Legioniści w Drugiej Rzeczypospolitej

 

 

Rozdział IV

Legioniści w latach drugiej wojny światowej i po jej zakończeniu

 

 

Rozdział V

Biogramy legionistów

 

Zakończenie

 

Bibliografia

 

Źródła ilustracji

 

Opinie

Twoja ocena:
Wydanie: I
Rok wydania: 2018
Wydawnictwo: Oficyna Wydawnicza
Oprawa: twarda
Format: B5
Liczba stron: 230

 

e-book do wypożyczenia lub zakupu na stronie:

https://www.ibuk.pl

 

 

W 100. rocznicę odzyskania niepodległości wiele osób i instytucji podejmuje różne inicjatywy dla jej uczczenia. Uczeni, publicyści, wydawcy, twórcy filmów i przedstawień pragną przypomnieć wydarzenia sprzed 100 i więcej laty, które przyczyniły się do odzyskania niepodległości. Żyjemy w czasach, gdy kształtowanie świadomości historycznej nabiera dużego znaczenia. W nurt ten włącza się również Szkoła Główna Handlowa w Warszawie. Wyższe uczelnie ze swym potencjałem badawczym i materialnym, ale też własną historią, bardzo interesującą, a nieraz zupełnie nieznaną, mogą odegrać istotną rolę w kształtowaniu postaw społecznych. Bogactwo środków przekazu sprawia, że wiedza musi być oparta nie tylko na rzetelnych badaniach naukowych. Powinna być przekazywana w sposób efektowny, atrakcyjny w odbiorze, a jednocześnie skłaniający odbiorcę do refleksji i wyciągania własnych wniosków, stanowiących inspirację do podejmowania samodzielnych działań.

Szkoła Główna Handlowa powstała przed ponad 100 laty. Założona w roku 1906 przez Augusta Zielińskiego (1861-1908) - ekonomistę, wykładowcę wyższych zakładów naukowych i przedsiębiorcę, zaczęła kształcić buchalterów i handlowców na poziomie wyższym. Z czasem rozwinęły się w niej nauki ogólnoekonomiczne i społeczne, a czas studiowania wyraźnie się wydłużył. Trafiała do niej młodzież wywodząca się zwykle ze średniozamożnych środowisk mieszczańskich, obdarzona różnymi temperamentami i zdolnościami. Wśród tej młodzieży, w pierwszych latach istnienia uczelni, grupę szczególną stanowili legioniści. Rozpoczynali studia przed pierwszą wojną światową, albo już w czasie trwania wielkiego konfliktu światowego. Niektórzy zdążyli je ukończyć i dopiero wtedy wstępowali do Legionów, inni przerywali studia, by ochotniczo dołączyć do tworzącego się Wojska Polskiego, byli też tacy, którzy odbyli służbę w Legionach i dopiero po ich rozwiązaniu lub zwolnieniu z szeregów, na przykład ze względów zdrowotnych, przychodzili na naszą uczelnię. Tylko część z nich ostatecznie ukończyła studia ekonomiczne, inni jedynie studiowali przez pewien czas. Zmieniały się ich zain­teresowania. Wszyscy jednak współtworzyli uczelnię.

Autor postanowił przypomnieć ich postacie. Służbę w Legionach i w odrodzonym Wojsku Polskim, studia, pracę w Drugiej Rzeczypospolitej, także losy w latach drugiej wojny światowej i po jej zakończeniu. Niestety nie wszystkich legionistów. Zbieżność imion i nazwisk, brak dostępu do niektórych źródeł archiwalnych, wprawdzie zachowanych i przechowywanych, ale wciąż nieudostępnianych nawet dla celów naukowych, także ich bezpowrotne zniszczenie powodują, że ślad po legioniście i studencie naszej uczelni zarazem nieraz urywa się i nawet najbardziej doświadczony badacz może mieć trudności z ustaleniem faktów. Czasem też trudno stwierdzić, czy konkretny legionista rzeczywiście był studentem Kursów Handlowych Augusta Zielińskiego. Ponadto pewne zasoby informacyjne i bazy danych są dopiero przygotowywane. Wykaz legionistów polskich tworzony przez Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku zawiera obecnie około 30 tysięcy nazwisk, podczas gdy liczbę wszystkich legionistów szacuje się na około 65 tysięcy. Ogrom więc jeszcze pracy przed historykami i pasjonatami tematu.

Pisząc biogramy naszych legionistów, opierałem się głównie na zasobach archiwalnych Szkoły Głównej Handlowej, Centralnego Archiwum Wojskowego i Archiwum Akt Nowych. Okazjonalnie korzystałem z archiwów innych instytucji. Wiele czerpałem ze zbiorów Biblioteki Szkoły Głównej Handlowej oraz bogatych zbiorów i opracowań, nieraz wręcz unikatowej wartości, Centralnej Biblioteki Wojskowej.

Pragnę podziękować pracownikom tych instytucji kultury za życzliwość i pomoc w docieraniu do źródeł nie tylko jako autor książki, ale też ich kolega po fachu, kustosz w Bibliotece SGH w Warszawie.

Chciałbym również podziękować Panu inżynierowi Dariuszowi Grabowskiemu z naszej uczelni za elektroniczny retusz wykorzystanych w publikacji fotografii. W pierwszych czterech rozdziałach mających charakter opracowania popularnonaukowego starałem się przybliżyć ogólne tło opisywanych wydarzeń, pewne procesy, które zachodziły w społeczeństwie polskim w XIX wieku i na początku ubiegłego stulecia, natomiast opis wydarzeń militarnych, szczególnie wielkich operacji strategicznych i bitew, ograniczyłem do niezbędnego minimum. Pisząc biogramy naszych legionistów, prowadziłem już typową działalność badawczą, opierając się na zasobach archiwalnych. Zarówno część popularnonaukowa, jak naukowa stanowią podstawę do wniosków, jakie zawarłem w zakończeniu pracy, cechujących pracę naukową.

 

 

Od autora

 

 

Rozdział I

Legiony w epoce porozbiorowej

 

 

Rozdział II

Legiony Polskie 1914-1917

 

 

Rozdział III

Legioniści w Drugiej Rzeczypospolitej

 

 

Rozdział IV

Legioniści w latach drugiej wojny światowej i po jej zakończeniu

 

 

Rozdział V

Biogramy legionistów

 

Zakończenie

 

Bibliografia

 

Źródła ilustracji

 

Napisz swoją opinię
Twoja ocena:
Szybka wysyłka zamówień
Kup online i odbierz na uczelni
Bezpieczne płatności
pixel