Ulubione
  1. Strona główna
  2. POLSKI UMYSŁ NA ROZDROŻU Wokół kultury umysłowej w Polsce

POLSKI UMYSŁ NA ROZDROŻU Wokół kultury umysłowej w Polsce

39,00 zł
35,10 zł
/ szt.
Oszczędzasz 10 % ( 3,90 zł).
Autor: Andrzej Zybała
Kod produktu: 978-83-8030-117-7
39,00 zł
35,10 zł
/ szt.
Oszczędzasz 10 % ( 3,90 zł).
Dodaj do ulubionych
Łatwy zwrot towaru w ciągu 14 dni od zakupu bez podania przyczyny
POLSKI UMYSŁ NA ROZDROŻU Wokół kultury umysłowej w Polsce
POLSKI UMYSŁ NA ROZDROŻU Wokół kultury umysłowej w Polsce

 

e-book do wypożyczenia lub zakupu na stronie:

https://www.ibuk.pl

 

 

[[[separator]]]

(...)

Uzasadnienie dla stawianych w książce tez znajduję w danych historycznych. Powołuję się na różnego typu obserwacje i przekazy uczonych, artystów, komentatorów. Dostrzegają oni często u nas deficyt wysiłków myśli, niedostatek systematyczności w analizie, mało ciekawości i dążeń poznawczych. Wyrażali obawy, że w różnych okresach nasze myślenie stawało się peryferyjne, niezdolne do pełnego zrozumienia kluczowych cech otoczenia, w którym żyli nasi przodkowie, co zrodziło tyle dramatów.

 

Ponadto wskazuję na cechy realiów społeczno-ekonomicznych, w których rozwijała się polska umysłowość. Nie sprzyjały one często formowaniu warunków do wytworzenia pogłębionej umysłowości, w ramach której możliwe byłoby pewne wykorzystanie potencjału intelektu obywateli.

 

Przyjmuję tu uwagę poczynioną kiedyś przez Stanisława Bieńkowskiego. Wskazywał on, że intelekt może zarówno służyć rozwojowi, scalaniu społeczeństwa, jak i działać w kierunku przeciwnym, czyli w "kierunku rozluźniania jego spoistości [społeczeństwa - AZ] i prowadzenia go do upadku". Wszystko zależy od sposobu wykorzystania tego potencjału. Wiele zależy od tego, na ile życie społeczne jest przesiąknięte intelektem, czyli skłonnością do analizy; ile jest w zbiorowości zmysłu intelektualnego.

 

Rodzi się pytanie, czy dziś również nasze myślenie i analiza mają kluczowe wady i pozostają niedostosowane do głębszego zrozumienia złożoności obecnych czasów Gdyby tak było, konsekwencje mogą być niszczące w dłuższym okresie. Jacek Kochanowicz (1946-2014), wybitny historyk, twierdził, że peryferyjność myślenia oznacza niezdolność wpisania się w główny - znany z Zachodu - nurt percepcji (rozumienia) problemów i otaczających realiów. Oznacza to także bycie "obok głównego nurtu rozwojowego", a więc groźbę głębszego zapóźnienia gospodarczego w warunkach, w których siła umysłu przesądza o pozycji ekonomicznej na świecie.

 

Książka ma w zamierzeniu charakter interdyscyplinarny. Odwołuję się do gałęzi wiedzy znanej jako historia kulturowa, w tym intelektualna, analizująca kształtowanie się sposobów obejmowania myślą tego, co dzieje się w otoczeniu człowieka. Blisko jestem socjologii historycznej, a także politologii. Łączę analizę faktów społecznych i ekonomicznych, które uważam za istotne dla scharakteryzowania umysłowości, w tym sposób funkcjonowania edukacji, gospodarki, niektórych instytucji publicznych, rozwiązań ustrojowych. Dostrzegam znaczenie procesów kształtowania się mentalności i stylów życia, podejścia do życia zbiorowego (np. polityki, aktywności społecznej, podmiotowości). Odwołuję się także do wybranych koncepcji socjologicznych polskiego społeczeństwa, które wyjaśniają źródła pewnych cech polskiej umysłowości. Stąd przytaczam tezy Stefana Nowaka dotyczące próżni społecznej, tezy Adama Podgóreckiego o specyficznych cechach relacji społecznych oraz innych socjologów.

 

Problemem jest to, że kultura umysłowa w Polsce nie była przedmiotem systematycznych badań. Zajmowali się nią dość wyrywkowo niektórzy historycy (np. A. Wyczański, J. Tazbir), socjologowie (np. J. Chałasiński, J. Hryniewicz, F. Znaniecki, S. Czarnowski). W różnego typu przekazach można znaleźć wiele mniej lub bardziej pogłębionych analiz, w tym czasami dość doraźnych ocen, które można potraktować przynajmniej jako składowe pewnych hipotez dotyczących kultury umysłowej w Polsce. Ich autorami byli nie tylko zawodowi uczeni i analitycy, ale także artyści lub politycy. Poniżej przytaczam i analizuję te oceny, uznając, że odzwierciedlają one tendencje widoczne w kulturze umysłowej. Niektóre mogą być przerysowane albo odnoszą się szczególnie do czasu, w którym zostały wyrażone. Zakładam jednak, że cechy umysłowości są względnie trwałym czynnikiem kultury, który ulega łatwej reprodukcji.

[[[separator]]]

Wstęp. "Wojowanie" myślą

 

 

 

Rozdział I. Nowoczesna umysłowość, czyli co?

 

 

 

Rozdział II. Wzloty i upadki analizy w Polsce

 

 

 

Rozdział III. Myślenie w realiach trudnego życia

 

 

 

Rozdział IV. Umysłowość polskiej inteligencji - kłopoty z profesjonalizacją

 

 

 

Rozdział V. Romantyczny intelekt

 

 

 

Rozdział VI. Pozytywizm i oświecenie. "Kształtować zaniedbany rozum"

 

 

 

Rozdział VII. "Myślenie zastępowano patosem słów", czyli staropolską ścieżką w ziemiański styl życia

 

 

 

Rozdział VIII. Między edukacją a katastrofą. Myślenie analityczne na bocznym torze

 

 

 

Rozdział IX. Zakończenie. Wobec umysłowości XXI wieku

 

 

 

Bibliografia

 

Opis

Wydanie: 1
Rok wydania: 2016
Wydawnictwo: Oficyna Wydawnicza
Oprawa: miękka
Format: B5
Liczba stron: 291

 

e-book do wypożyczenia lub zakupu na stronie:

https://www.ibuk.pl

 

 

Wstęp

(...)

Uzasadnienie dla stawianych w książce tez znajduję w danych historycznych. Powołuję się na różnego typu obserwacje i przekazy uczonych, artystów, komentatorów. Dostrzegają oni często u nas deficyt wysiłków myśli, niedostatek systematyczności w analizie, mało ciekawości i dążeń poznawczych. Wyrażali obawy, że w różnych okresach nasze myślenie stawało się peryferyjne, niezdolne do pełnego zrozumienia kluczowych cech otoczenia, w którym żyli nasi przodkowie, co zrodziło tyle dramatów.

 

Ponadto wskazuję na cechy realiów społeczno-ekonomicznych, w których rozwijała się polska umysłowość. Nie sprzyjały one często formowaniu warunków do wytworzenia pogłębionej umysłowości, w ramach której możliwe byłoby pewne wykorzystanie potencjału intelektu obywateli.

 

Przyjmuję tu uwagę poczynioną kiedyś przez Stanisława Bieńkowskiego. Wskazywał on, że intelekt może zarówno służyć rozwojowi, scalaniu społeczeństwa, jak i działać w kierunku przeciwnym, czyli w "kierunku rozluźniania jego spoistości [społeczeństwa - AZ] i prowadzenia go do upadku". Wszystko zależy od sposobu wykorzystania tego potencjału. Wiele zależy od tego, na ile życie społeczne jest przesiąknięte intelektem, czyli skłonnością do analizy; ile jest w zbiorowości zmysłu intelektualnego.

 

Rodzi się pytanie, czy dziś również nasze myślenie i analiza mają kluczowe wady i pozostają niedostosowane do głębszego zrozumienia złożoności obecnych czasów Gdyby tak było, konsekwencje mogą być niszczące w dłuższym okresie. Jacek Kochanowicz (1946-2014), wybitny historyk, twierdził, że peryferyjność myślenia oznacza niezdolność wpisania się w główny - znany z Zachodu - nurt percepcji (rozumienia) problemów i otaczających realiów. Oznacza to także bycie "obok głównego nurtu rozwojowego", a więc groźbę głębszego zapóźnienia gospodarczego w warunkach, w których siła umysłu przesądza o pozycji ekonomicznej na świecie.

 

Książka ma w zamierzeniu charakter interdyscyplinarny. Odwołuję się do gałęzi wiedzy znanej jako historia kulturowa, w tym intelektualna, analizująca kształtowanie się sposobów obejmowania myślą tego, co dzieje się w otoczeniu człowieka. Blisko jestem socjologii historycznej, a także politologii. Łączę analizę faktów społecznych i ekonomicznych, które uważam za istotne dla scharakteryzowania umysłowości, w tym sposób funkcjonowania edukacji, gospodarki, niektórych instytucji publicznych, rozwiązań ustrojowych. Dostrzegam znaczenie procesów kształtowania się mentalności i stylów życia, podejścia do życia zbiorowego (np. polityki, aktywności społecznej, podmiotowości). Odwołuję się także do wybranych koncepcji socjologicznych polskiego społeczeństwa, które wyjaśniają źródła pewnych cech polskiej umysłowości. Stąd przytaczam tezy Stefana Nowaka dotyczące próżni społecznej, tezy Adama Podgóreckiego o specyficznych cechach relacji społecznych oraz innych socjologów.

 

Problemem jest to, że kultura umysłowa w Polsce nie była przedmiotem systematycznych badań. Zajmowali się nią dość wyrywkowo niektórzy historycy (np. A. Wyczański, J. Tazbir), socjologowie (np. J. Chałasiński, J. Hryniewicz, F. Znaniecki, S. Czarnowski). W różnego typu przekazach można znaleźć wiele mniej lub bardziej pogłębionych analiz, w tym czasami dość doraźnych ocen, które można potraktować przynajmniej jako składowe pewnych hipotez dotyczących kultury umysłowej w Polsce. Ich autorami byli nie tylko zawodowi uczeni i analitycy, ale także artyści lub politycy. Poniżej przytaczam i analizuję te oceny, uznając, że odzwierciedlają one tendencje widoczne w kulturze umysłowej. Niektóre mogą być przerysowane albo odnoszą się szczególnie do czasu, w którym zostały wyrażone. Zakładam jednak, że cechy umysłowości są względnie trwałym czynnikiem kultury, który ulega łatwej reprodukcji.

Spis treści

Wstęp. "Wojowanie" myślą

 

 

 

Rozdział I. Nowoczesna umysłowość, czyli co?

 

 

 

Rozdział II. Wzloty i upadki analizy w Polsce

 

 

 

Rozdział III. Myślenie w realiach trudnego życia

 

 

 

Rozdział IV. Umysłowość polskiej inteligencji - kłopoty z profesjonalizacją

 

 

 

Rozdział V. Romantyczny intelekt

 

 

 

Rozdział VI. Pozytywizm i oświecenie. "Kształtować zaniedbany rozum"

 

 

 

Rozdział VII. "Myślenie zastępowano patosem słów", czyli staropolską ścieżką w ziemiański styl życia

 

 

 

Rozdział VIII. Między edukacją a katastrofą. Myślenie analityczne na bocznym torze

 

 

 

Rozdział IX. Zakończenie. Wobec umysłowości XXI wieku

 

 

 

Bibliografia

 

Opinie

Twoja ocena:
Wydanie: 1
Rok wydania: 2016
Wydawnictwo: Oficyna Wydawnicza
Oprawa: miękka
Format: B5
Liczba stron: 291

 

e-book do wypożyczenia lub zakupu na stronie:

https://www.ibuk.pl

 

 

(...)

Uzasadnienie dla stawianych w książce tez znajduję w danych historycznych. Powołuję się na różnego typu obserwacje i przekazy uczonych, artystów, komentatorów. Dostrzegają oni często u nas deficyt wysiłków myśli, niedostatek systematyczności w analizie, mało ciekawości i dążeń poznawczych. Wyrażali obawy, że w różnych okresach nasze myślenie stawało się peryferyjne, niezdolne do pełnego zrozumienia kluczowych cech otoczenia, w którym żyli nasi przodkowie, co zrodziło tyle dramatów.

 

Ponadto wskazuję na cechy realiów społeczno-ekonomicznych, w których rozwijała się polska umysłowość. Nie sprzyjały one często formowaniu warunków do wytworzenia pogłębionej umysłowości, w ramach której możliwe byłoby pewne wykorzystanie potencjału intelektu obywateli.

 

Przyjmuję tu uwagę poczynioną kiedyś przez Stanisława Bieńkowskiego. Wskazywał on, że intelekt może zarówno służyć rozwojowi, scalaniu społeczeństwa, jak i działać w kierunku przeciwnym, czyli w "kierunku rozluźniania jego spoistości [społeczeństwa - AZ] i prowadzenia go do upadku". Wszystko zależy od sposobu wykorzystania tego potencjału. Wiele zależy od tego, na ile życie społeczne jest przesiąknięte intelektem, czyli skłonnością do analizy; ile jest w zbiorowości zmysłu intelektualnego.

 

Rodzi się pytanie, czy dziś również nasze myślenie i analiza mają kluczowe wady i pozostają niedostosowane do głębszego zrozumienia złożoności obecnych czasów Gdyby tak było, konsekwencje mogą być niszczące w dłuższym okresie. Jacek Kochanowicz (1946-2014), wybitny historyk, twierdził, że peryferyjność myślenia oznacza niezdolność wpisania się w główny - znany z Zachodu - nurt percepcji (rozumienia) problemów i otaczających realiów. Oznacza to także bycie "obok głównego nurtu rozwojowego", a więc groźbę głębszego zapóźnienia gospodarczego w warunkach, w których siła umysłu przesądza o pozycji ekonomicznej na świecie.

 

Książka ma w zamierzeniu charakter interdyscyplinarny. Odwołuję się do gałęzi wiedzy znanej jako historia kulturowa, w tym intelektualna, analizująca kształtowanie się sposobów obejmowania myślą tego, co dzieje się w otoczeniu człowieka. Blisko jestem socjologii historycznej, a także politologii. Łączę analizę faktów społecznych i ekonomicznych, które uważam za istotne dla scharakteryzowania umysłowości, w tym sposób funkcjonowania edukacji, gospodarki, niektórych instytucji publicznych, rozwiązań ustrojowych. Dostrzegam znaczenie procesów kształtowania się mentalności i stylów życia, podejścia do życia zbiorowego (np. polityki, aktywności społecznej, podmiotowości). Odwołuję się także do wybranych koncepcji socjologicznych polskiego społeczeństwa, które wyjaśniają źródła pewnych cech polskiej umysłowości. Stąd przytaczam tezy Stefana Nowaka dotyczące próżni społecznej, tezy Adama Podgóreckiego o specyficznych cechach relacji społecznych oraz innych socjologów.

 

Problemem jest to, że kultura umysłowa w Polsce nie była przedmiotem systematycznych badań. Zajmowali się nią dość wyrywkowo niektórzy historycy (np. A. Wyczański, J. Tazbir), socjologowie (np. J. Chałasiński, J. Hryniewicz, F. Znaniecki, S. Czarnowski). W różnego typu przekazach można znaleźć wiele mniej lub bardziej pogłębionych analiz, w tym czasami dość doraźnych ocen, które można potraktować przynajmniej jako składowe pewnych hipotez dotyczących kultury umysłowej w Polsce. Ich autorami byli nie tylko zawodowi uczeni i analitycy, ale także artyści lub politycy. Poniżej przytaczam i analizuję te oceny, uznając, że odzwierciedlają one tendencje widoczne w kulturze umysłowej. Niektóre mogą być przerysowane albo odnoszą się szczególnie do czasu, w którym zostały wyrażone. Zakładam jednak, że cechy umysłowości są względnie trwałym czynnikiem kultury, który ulega łatwej reprodukcji.

Wstęp. "Wojowanie" myślą

 

 

 

Rozdział I. Nowoczesna umysłowość, czyli co?

 

 

 

Rozdział II. Wzloty i upadki analizy w Polsce

 

 

 

Rozdział III. Myślenie w realiach trudnego życia

 

 

 

Rozdział IV. Umysłowość polskiej inteligencji - kłopoty z profesjonalizacją

 

 

 

Rozdział V. Romantyczny intelekt

 

 

 

Rozdział VI. Pozytywizm i oświecenie. "Kształtować zaniedbany rozum"

 

 

 

Rozdział VII. "Myślenie zastępowano patosem słów", czyli staropolską ścieżką w ziemiański styl życia

 

 

 

Rozdział VIII. Między edukacją a katastrofą. Myślenie analityczne na bocznym torze

 

 

 

Rozdział IX. Zakończenie. Wobec umysłowości XXI wieku

 

 

 

Bibliografia

 

Napisz swoją opinię
Twoja ocena:
Szybka wysyłka zamówień
Kup online i odbierz na uczelni
Bezpieczne płatności
pixel