[[[separator]]]
Innowacje są źródłem rozwoju gospodarczego i poprawy jakości życia. Obejmują nie tylko wdrażanie nowych technologii, metod, procesów, ale także nowych modeli biznesowych. Jednocześnie wpływają na zmianę istniejących standardów, rozwiązań i wzorców społecznych. Idea innowacyjności rozumiana jako proces, a także cecha produktów, to swoista filozofia nowoczesności i postępu, która wobec aktualnych wyzwań społecznych wyprzedza trendy i kreuje kierunki zmian zarówno w nauce, jak i w praktyce gospodarczo-społecznej. W ostatnich dekadach coraz większą rolę odgrywają innowacje skierowane na zrównoważony rozwój, społeczną odpowiedzialność biznesu i rozwiązywanie globalnych problemów, takich jak np. zmiany klimatyczne. O innowacjach i innowacyjności w literaturze mowa jest też jako o sztuce, która powstała w procesie uruchamiania kreatywnego myślenia oraz która pomaga ograniczać zwyczajowe postrzeganie, a w konsekwencji odbiega od utartych schematów postępowania. Inicjuje ona też przedsiębiorczość. Tak rozumiana innowacyjność przynosi korzyści nie tylko pomysłodawcom, ale służy także społeczeństwu, gdyż wpływa na umiejętność rozwoju jednostek, grup i społeczności na różnym poziomie integracji. Innowacje wpływają na poprawę efektywności gospodarowania przez np. zyskanie przewagi konkurencyjnej – zyskanie nowych rynków, klientów, podniesienie jakości produktów, obniżenie kosztów produkcji czy tworzenie nowej wiedzy. Ocena poziomu efektywności innowacji zależy od tego, co uznaje się za efekt, a co za zasób lub nakład. Różne relacje mogą wyrażać stosunek uzyskanych efektów, takich jak np. liczba wykonanych usług o charakterze innowacyjnym czy zysk, do posiadanych zasobów lub poniesionych nakładów, np. zużytych materiałów czy energii. Innowacje są szczególnie ważne zarówno z perspektywy przedsiębiorstwa, jak i całej gospodarki, i pomimo obszernej literatury ekonomicznej na ten temat, w ujęciu tak teoretycznym, jak aplikacyjnym, wymagają pogłębionych analiz i badań w tym kierunku, prowadzenia pomiarów efektywności1. Wyniki tych badań i wnioski, do których prowadzą, są istotne z punktu widzenia nie tylko rozwoju gospodarczego, ale także dobrobytu społecznego (innowacje społeczne). Analiza danych dotyczących wdrażanych innowacji przyczynia się do lepszego zarządzania nimi i pomaga w ocenie realizowanej polityki publicznej i formułowaniu nowych inicjatyw w zakresie tej polityki. Ze względu nie tylko na aspekt procesu, ale i umiejętności, innowacje są działaniami prowadzącymi do stworzenia nowych lub w dużym stopniu ulepszonych produktów (wyrobów lub usług), procesów lub nowych metod marketingowych czy organizacyjnych. Innowacyjność może być traktowana jako podstawa rozwoju organizacji pod warunkiem, że prowadzone przez przedsiębiorstwo działania innowacyjne nabiorą charakteru sformalizowanego, czyli zostaną ujęte w ramy tzw. przedsięwzięcia innowacyjnego, z precyzyjnie określoną sekwencją działań, nadających mu charakter procesu. Wdrażanie innowacji dotyczy wzajemnych powiązań między różnymi instytucjami publicznymi a przedsiębiorstwami produkcyjnymi, gdzie analizowane są interakcje w procesie tworzenia nowej wiedzy, a także jej implementacja i wykorzystanie. Innowacje mają związek z każdym sektorem gospodarki, także sektorem usług publicznych, takich jak np. ochrona zdrowia czy edukacja. Jest to możliwe poprzez dostrzeganie, a dalej zrozumienie roli i znaczenia nauki i wiedzy oraz innowacji również w takich obszarach jak polityka publiczna i społeczna, w tym polityka zdrowotna.
(fragment wstępu)
[[[separator]]]
WSTĘP
Rozdział 1
INNOWACJE – ICH ISTOTA I ZAKRES
1.1. Innowacje, innowacyjność – przegląd opinii
1.2. Wiedza i innowacyjność jako aspekt rozwoju społeczno-gospodarczego
1.3. Innowacyjność i jej pomiar
Rozdział 2
POLITYKA PUBLICZNA A RYNEK USŁUG ZDROWOTNYCH
2.1. Polityka publiczna versus polityka społeczna – cele i zadania
2.2. Ramy teoretyczne analiz w naukach o polityce publicznej w obszarze innowacyjności i zdrowia
2.3. Rynek i rola rynku usług zdrowotnych – ujęcie ekonomiczne
Rozdział 3
ZDROWIE PUBLICZNE JAKO KREATOR POTRZEB ZDROWOTNYCH
3.1. Zdrowie, zdrowie publiczne – podejście teoretyczne
3.2. Potrzeby zdrowotne i ich diagnoza
3.3. Zdrowie, wiedza i innowacyjność w teorii dóbr publicznych
Rozdział 4
POLITYKA ZDROWOTNA I INNOWACYJNOŚĆ W ZDROWIU
4.1. Polityka zdrowotna i polityka innowacyjna
4.2. Rozumienie bezpieczeństwa zdrowotnego
4.3. Specyfika i zadania systemu zdrowia
Rozdział 5
EDUKACJA I EDUKACJA ZDROWOTNA W SPOŁECZEŃSTWIE WIEDZY
5.1. Edukacja ogólna i edukacja zdrowotna
5.2. Zachowania zdrowotne a postawy i kompetencje zdrowotne
5.3. Kapitał ludzki, społeczeństwo wiedzy i gospodarka oparta na wiedzy
Rozdział 6
ZARZĄDZANIE WIEDZĄ I INNOWACJAMI
6.1. Zarządzanie, zarządzanie wiedzą i zmianą
6.2. Zarządzanie jakością i zarządzanie wiedzą w sektorze zdrowia
6.3. Governance jako nowy paradygmat zarządzania w sektorze zdrowia
Rozdział 7
INNOWACJE I INNOWACYJNOŚĆ W ZDROWIU
7.1. Innowacyjność w zdrowiu – uwagi wstępne
7.2. Innowacje - kryterium przedmiotowe
7.3. Innowacje – kryterium jakościowe
PODSUMOWANIE
BIBLIOGRAFIA
Opis
Wstęp
Innowacje są źródłem rozwoju gospodarczego i poprawy jakości życia. Obejmują nie tylko wdrażanie nowych technologii, metod, procesów, ale także nowych modeli biznesowych. Jednocześnie wpływają na zmianę istniejących standardów, rozwiązań i wzorców społecznych. Idea innowacyjności rozumiana jako proces, a także cecha produktów, to swoista filozofia nowoczesności i postępu, która wobec aktualnych wyzwań społecznych wyprzedza trendy i kreuje kierunki zmian zarówno w nauce, jak i w praktyce gospodarczo-społecznej. W ostatnich dekadach coraz większą rolę odgrywają innowacje skierowane na zrównoważony rozwój, społeczną odpowiedzialność biznesu i rozwiązywanie globalnych problemów, takich jak np. zmiany klimatyczne. O innowacjach i innowacyjności w literaturze mowa jest też jako o sztuce, która powstała w procesie uruchamiania kreatywnego myślenia oraz która pomaga ograniczać zwyczajowe postrzeganie, a w konsekwencji odbiega od utartych schematów postępowania. Inicjuje ona też przedsiębiorczość. Tak rozumiana innowacyjność przynosi korzyści nie tylko pomysłodawcom, ale służy także społeczeństwu, gdyż wpływa na umiejętność rozwoju jednostek, grup i społeczności na różnym poziomie integracji. Innowacje wpływają na poprawę efektywności gospodarowania przez np. zyskanie przewagi konkurencyjnej – zyskanie nowych rynków, klientów, podniesienie jakości produktów, obniżenie kosztów produkcji czy tworzenie nowej wiedzy. Ocena poziomu efektywności innowacji zależy od tego, co uznaje się za efekt, a co za zasób lub nakład. Różne relacje mogą wyrażać stosunek uzyskanych efektów, takich jak np. liczba wykonanych usług o charakterze innowacyjnym czy zysk, do posiadanych zasobów lub poniesionych nakładów, np. zużytych materiałów czy energii. Innowacje są szczególnie ważne zarówno z perspektywy przedsiębiorstwa, jak i całej gospodarki, i pomimo obszernej literatury ekonomicznej na ten temat, w ujęciu tak teoretycznym, jak aplikacyjnym, wymagają pogłębionych analiz i badań w tym kierunku, prowadzenia pomiarów efektywności1. Wyniki tych badań i wnioski, do których prowadzą, są istotne z punktu widzenia nie tylko rozwoju gospodarczego, ale także dobrobytu społecznego (innowacje społeczne). Analiza danych dotyczących wdrażanych innowacji przyczynia się do lepszego zarządzania nimi i pomaga w ocenie realizowanej polityki publicznej i formułowaniu nowych inicjatyw w zakresie tej polityki. Ze względu nie tylko na aspekt procesu, ale i umiejętności, innowacje są działaniami prowadzącymi do stworzenia nowych lub w dużym stopniu ulepszonych produktów (wyrobów lub usług), procesów lub nowych metod marketingowych czy organizacyjnych. Innowacyjność może być traktowana jako podstawa rozwoju organizacji pod warunkiem, że prowadzone przez przedsiębiorstwo działania innowacyjne nabiorą charakteru sformalizowanego, czyli zostaną ujęte w ramy tzw. przedsięwzięcia innowacyjnego, z precyzyjnie określoną sekwencją działań, nadających mu charakter procesu. Wdrażanie innowacji dotyczy wzajemnych powiązań między różnymi instytucjami publicznymi a przedsiębiorstwami produkcyjnymi, gdzie analizowane są interakcje w procesie tworzenia nowej wiedzy, a także jej implementacja i wykorzystanie. Innowacje mają związek z każdym sektorem gospodarki, także sektorem usług publicznych, takich jak np. ochrona zdrowia czy edukacja. Jest to możliwe poprzez dostrzeganie, a dalej zrozumienie roli i znaczenia nauki i wiedzy oraz innowacji również w takich obszarach jak polityka publiczna i społeczna, w tym polityka zdrowotna.
(fragment wstępu)
Spis treści
WSTĘP
Rozdział 1
INNOWACJE – ICH ISTOTA I ZAKRES
1.1. Innowacje, innowacyjność – przegląd opinii
1.2. Wiedza i innowacyjność jako aspekt rozwoju społeczno-gospodarczego
1.3. Innowacyjność i jej pomiar
Rozdział 2
POLITYKA PUBLICZNA A RYNEK USŁUG ZDROWOTNYCH
2.1. Polityka publiczna versus polityka społeczna – cele i zadania
2.2. Ramy teoretyczne analiz w naukach o polityce publicznej w obszarze innowacyjności i zdrowia
2.3. Rynek i rola rynku usług zdrowotnych – ujęcie ekonomiczne
Rozdział 3
ZDROWIE PUBLICZNE JAKO KREATOR POTRZEB ZDROWOTNYCH
3.1. Zdrowie, zdrowie publiczne – podejście teoretyczne
3.2. Potrzeby zdrowotne i ich diagnoza
3.3. Zdrowie, wiedza i innowacyjność w teorii dóbr publicznych
Rozdział 4
POLITYKA ZDROWOTNA I INNOWACYJNOŚĆ W ZDROWIU
4.1. Polityka zdrowotna i polityka innowacyjna
4.2. Rozumienie bezpieczeństwa zdrowotnego
4.3. Specyfika i zadania systemu zdrowia
Rozdział 5
EDUKACJA I EDUKACJA ZDROWOTNA W SPOŁECZEŃSTWIE WIEDZY
5.1. Edukacja ogólna i edukacja zdrowotna
5.2. Zachowania zdrowotne a postawy i kompetencje zdrowotne
5.3. Kapitał ludzki, społeczeństwo wiedzy i gospodarka oparta na wiedzy
Rozdział 6
ZARZĄDZANIE WIEDZĄ I INNOWACJAMI
6.1. Zarządzanie, zarządzanie wiedzą i zmianą
6.2. Zarządzanie jakością i zarządzanie wiedzą w sektorze zdrowia
6.3. Governance jako nowy paradygmat zarządzania w sektorze zdrowia
Rozdział 7
INNOWACJE I INNOWACYJNOŚĆ W ZDROWIU
7.1. Innowacyjność w zdrowiu – uwagi wstępne
7.2. Innowacje - kryterium przedmiotowe
7.3. Innowacje – kryterium jakościowe
PODSUMOWANIE
BIBLIOGRAFIA
Opinie
Innowacje są źródłem rozwoju gospodarczego i poprawy jakości życia. Obejmują nie tylko wdrażanie nowych technologii, metod, procesów, ale także nowych modeli biznesowych. Jednocześnie wpływają na zmianę istniejących standardów, rozwiązań i wzorców społecznych. Idea innowacyjności rozumiana jako proces, a także cecha produktów, to swoista filozofia nowoczesności i postępu, która wobec aktualnych wyzwań społecznych wyprzedza trendy i kreuje kierunki zmian zarówno w nauce, jak i w praktyce gospodarczo-społecznej. W ostatnich dekadach coraz większą rolę odgrywają innowacje skierowane na zrównoważony rozwój, społeczną odpowiedzialność biznesu i rozwiązywanie globalnych problemów, takich jak np. zmiany klimatyczne. O innowacjach i innowacyjności w literaturze mowa jest też jako o sztuce, która powstała w procesie uruchamiania kreatywnego myślenia oraz która pomaga ograniczać zwyczajowe postrzeganie, a w konsekwencji odbiega od utartych schematów postępowania. Inicjuje ona też przedsiębiorczość. Tak rozumiana innowacyjność przynosi korzyści nie tylko pomysłodawcom, ale służy także społeczeństwu, gdyż wpływa na umiejętność rozwoju jednostek, grup i społeczności na różnym poziomie integracji. Innowacje wpływają na poprawę efektywności gospodarowania przez np. zyskanie przewagi konkurencyjnej – zyskanie nowych rynków, klientów, podniesienie jakości produktów, obniżenie kosztów produkcji czy tworzenie nowej wiedzy. Ocena poziomu efektywności innowacji zależy od tego, co uznaje się za efekt, a co za zasób lub nakład. Różne relacje mogą wyrażać stosunek uzyskanych efektów, takich jak np. liczba wykonanych usług o charakterze innowacyjnym czy zysk, do posiadanych zasobów lub poniesionych nakładów, np. zużytych materiałów czy energii. Innowacje są szczególnie ważne zarówno z perspektywy przedsiębiorstwa, jak i całej gospodarki, i pomimo obszernej literatury ekonomicznej na ten temat, w ujęciu tak teoretycznym, jak aplikacyjnym, wymagają pogłębionych analiz i badań w tym kierunku, prowadzenia pomiarów efektywności1. Wyniki tych badań i wnioski, do których prowadzą, są istotne z punktu widzenia nie tylko rozwoju gospodarczego, ale także dobrobytu społecznego (innowacje społeczne). Analiza danych dotyczących wdrażanych innowacji przyczynia się do lepszego zarządzania nimi i pomaga w ocenie realizowanej polityki publicznej i formułowaniu nowych inicjatyw w zakresie tej polityki. Ze względu nie tylko na aspekt procesu, ale i umiejętności, innowacje są działaniami prowadzącymi do stworzenia nowych lub w dużym stopniu ulepszonych produktów (wyrobów lub usług), procesów lub nowych metod marketingowych czy organizacyjnych. Innowacyjność może być traktowana jako podstawa rozwoju organizacji pod warunkiem, że prowadzone przez przedsiębiorstwo działania innowacyjne nabiorą charakteru sformalizowanego, czyli zostaną ujęte w ramy tzw. przedsięwzięcia innowacyjnego, z precyzyjnie określoną sekwencją działań, nadających mu charakter procesu. Wdrażanie innowacji dotyczy wzajemnych powiązań między różnymi instytucjami publicznymi a przedsiębiorstwami produkcyjnymi, gdzie analizowane są interakcje w procesie tworzenia nowej wiedzy, a także jej implementacja i wykorzystanie. Innowacje mają związek z każdym sektorem gospodarki, także sektorem usług publicznych, takich jak np. ochrona zdrowia czy edukacja. Jest to możliwe poprzez dostrzeganie, a dalej zrozumienie roli i znaczenia nauki i wiedzy oraz innowacji również w takich obszarach jak polityka publiczna i społeczna, w tym polityka zdrowotna.
(fragment wstępu)
WSTĘP
Rozdział 1
INNOWACJE – ICH ISTOTA I ZAKRES
1.1. Innowacje, innowacyjność – przegląd opinii
1.2. Wiedza i innowacyjność jako aspekt rozwoju społeczno-gospodarczego
1.3. Innowacyjność i jej pomiar
Rozdział 2
POLITYKA PUBLICZNA A RYNEK USŁUG ZDROWOTNYCH
2.1. Polityka publiczna versus polityka społeczna – cele i zadania
2.2. Ramy teoretyczne analiz w naukach o polityce publicznej w obszarze innowacyjności i zdrowia
2.3. Rynek i rola rynku usług zdrowotnych – ujęcie ekonomiczne
Rozdział 3
ZDROWIE PUBLICZNE JAKO KREATOR POTRZEB ZDROWOTNYCH
3.1. Zdrowie, zdrowie publiczne – podejście teoretyczne
3.2. Potrzeby zdrowotne i ich diagnoza
3.3. Zdrowie, wiedza i innowacyjność w teorii dóbr publicznych
Rozdział 4
POLITYKA ZDROWOTNA I INNOWACYJNOŚĆ W ZDROWIU
4.1. Polityka zdrowotna i polityka innowacyjna
4.2. Rozumienie bezpieczeństwa zdrowotnego
4.3. Specyfika i zadania systemu zdrowia
Rozdział 5
EDUKACJA I EDUKACJA ZDROWOTNA W SPOŁECZEŃSTWIE WIEDZY
5.1. Edukacja ogólna i edukacja zdrowotna
5.2. Zachowania zdrowotne a postawy i kompetencje zdrowotne
5.3. Kapitał ludzki, społeczeństwo wiedzy i gospodarka oparta na wiedzy
Rozdział 6
ZARZĄDZANIE WIEDZĄ I INNOWACJAMI
6.1. Zarządzanie, zarządzanie wiedzą i zmianą
6.2. Zarządzanie jakością i zarządzanie wiedzą w sektorze zdrowia
6.3. Governance jako nowy paradygmat zarządzania w sektorze zdrowia
Rozdział 7
INNOWACJE I INNOWACYJNOŚĆ W ZDROWIU
7.1. Innowacyjność w zdrowiu – uwagi wstępne
7.2. Innowacje - kryterium przedmiotowe
7.3. Innowacje – kryterium jakościowe
PODSUMOWANIE
BIBLIOGRAFIA
